Home » Teams » Senioren » Zaterdag 3 » Pieken op een emotioneel dieptepunt

Pieken op een emotioneel dieptepunt

Gepubliceerd op 9 november 2019 12:00

Je kent dat wel... dat gevoel dat er een drukke periode aankomt, er veel van je gevraagd wordt, alle kleine tegenslagen net te veel zijn en de mensen om je heen nog steeds verwachten dat je 'hetzelfde doet als normaal'.

Alsof alles zomaar aan komt waaien wat we bereiken, er geen gevaren op de loer liggen die dit kunnen omkeren en we zelfs gaan twijfelen of het kunde of geluk is. Zeker met de komende 5 wedstrijden in het vooruitzicht is het een hoogst ongemakkelijk gevoel. En ieder jaar weer rond dezelfde tijd overkomt het ons.

Ieder jaar vlucht de coach in november naar een man met een lange baard, ontbreekt onze eerste keeper, ontbreekt nog steeds onze tweede keeper en gaat weer onze balvaste linksmid keepen. 

Ieder jaar bevallen 'onze' vrouwen in sept/okt waardoor we in november moeilijk zitten (ja die aanhalingstekens zijn echt nodig) of besluiten we te gaan verhuizen en nog voor de feestdagen over te willen gaan of we gaan zelfs een middag Cluedo, Stratego of Catan spelen in Eindhoven.

En als deze mensen dan ook nog tegen je zeggen dat ze er tijdens de wedstrijd niet zijn maar wel tijdens bierfietsen... dan zeg ik chapeau! Je begrijpt wanneer je het hardst nodig bent en denkt alleen aan het teambelang!

Vandaag mochten we tegen Klundert 3 aantreden. Na een zeer, zeer overtuigende pot tegen Prinsenland vorige week, kregen we vandaag een ploeg tegenover ons met de minste tegendoelpunten.... maar tevens ook de minstscorende ploeg. Bij aankomst bleek dat we te weinig shirts hadden voor alle spelers en dus nam Ton geheel vrijwillig plaats in de trainerslounge naast interim coach T. Quaden. En dan hoor ik jullie denken 'T. Quaden.. dat is toch die rijzende ster in Bergen en omstreken? Die van het Leuttejater en dat nieuwe bier?' Helaas maakt slechts een letter het verschil. Voor T. Quaden rest slechts het aansturen van een gegarandeerde overwinning, het coachen van een niet-luisterende spits,  het drinken van bier op zaterdagmiddag & het hand in hand mogen lopen met Kim.

Terug naar Klundert... om exacto mundo 14.30 uur werd er afgetrapt en om 14.34 weer. Jochem schoot rond dit tijdstip met buitenkant rechts genadeloos hard en precies op een rechtsopstaande graspol vlak voor de neus van de keeper. De 1-0 was een feit. Jaap vond het geluk dus vinden wij het allemaal kunde.

De eerste helft verliep soepel, we creëerden veel kansen en gaven er eigenlijk niet een weg. Rick besloot een corner marathon te houden, legde 5 ballen panklaar op de schedel van Jaap maar die miste iedere keer het net. Hij vond het pech, wij onkunde. Toen besloot Rick het over een andere boeg te gooien en was H. Dam aan de beurt om het te proberen. Die van 'Als het naar spijkers smaakt.... of als je 's ochtend roest in je mondhoeken hebt...' wist direct de keeper te verschalken en al het verzet was gebroken. Het is werkelijk waar een wonder te noemen dat het met rust slechts 4-0 stond.

De tweede helft was eenrichtingsverkeer. Klundert besloot in een Mourinho-achtige 5-5-0 opstelling te spelen. Wij speelden ver naar voren, maar gingen niet goed om met de kleine ruimtes. De balvastheid van onze spitsen is 45 minuten lang getest maar deze behoeft nog wat aandacht. Pech of niet... we misten scherpte en wat doelpunten om de middag compleet te maken.

Maikel heeft wel geteld 3 reddingen moeten doen in 90 minuten, een waardeloze terugspeelbal moeten verwerken en een paar keer naar zijn kroost moeten zwaaien om zijn armen niet laten slapen.

De volgende wedstrijd staat gepland op 23 november en dan mogen we aantreden tegen DVO'60. Altijd een taaie tegenstander, maar voor nu kunnen we stellen dat we bovenaan staan, al is het omdat DBGC een wedstrijd minder heeft.


Samenvatting Bierfietsen

Wie houdt er van b*ffen?


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.